Laren - Vorden

Marinus besloot om te gaan fietsen, hij heeft ons eerst afgezet in Laren, eerst weer even koffie en weer op weg. Dwars door maïsvelden via buurtschap Groot Dochteren, langs Huize Ross dat geheel gerestaureerd werd, over het Twente kanaal en de Berkel naar het prachtig landgoed Velhorst. Voor het trekpontje en de koepel van Staring zijn we niet omgelopen, die hebben we vanaf een foto bewonderd. Dwars door het landgoed, maar de GPS van Jos wist ons telkens weer te vinden. Een lang recht pad was het, maar lekker onder de bomen want de temperatuur werd weer wat hoger. Langs buitenplaats "Enzerinck" en kasteel "Den Bramel" even pauze bij een café vlak voor Vorden. Contact gezocht met Marinus, en weer was hij op dat moment dichtbij achteraf gezien. Weer wat gedronken en verder naar kasteel "Vorden", het eind van deze etappe en het eind van Deel I dus de volgende keer door met het nieuwe boekje. Marinus, Ans en Jos bedankt, het was weer een geslaagd weekend.

Holten - Laren

Samen met Marinus, Ans en Jos om half 9 vertrokken naar Laren om daar de fiets van Marinus neer te zetten. Daarna naar Holten voor het begin van etappe 12. Eerst een lekker bakske bij Café "de Biester" tegenover het station. Dwars door Holten via het mooie buitengebied richting Laren. Een prachtig pad, tussen bomen door, langs rivier de Schipbeek bracht ons naar het eerste koffie-adres "De Stobbe". Een onbemande pleisterplaats bij een hertenfokkerij bleek het te zijn. Een vriendelijke boer, een schone w.c., maar helaas ... de koffie was op, dan maar een kopje thee. Daarna vrolijk verder via Gerda's laantje (even gezwaaid naar Gerda), bordjes over een meelooppoes (die we niet gezien hebben gelukkig) die we moesten wegjagen. Richting Landgoed Verwolde, bij Huis Verwolde even een pauze voor een broodje. Nog steeds niet verkeerd gelopen zeiden we nog ... maar je moet de dag niet prijzen voor het avond is, want daarna gingen we toch de fout in. De aanwijzing van de dikke boom op een ander pad deed ons de das om. Maar via een ander pad en een vriendelijke mevrouw met hondje Nap (Napoleon, een tekkel natuurlijk) werden we het goeie pad weer opgeholpen. Even later liepen we Laren alweer binnen, even wat gedronken, Marinus op de fiets naar Holten om de auto te halen, en wij te voet naar Lochem naar ons overnachtingshotel. Dat viel tegen, het was verder dan we dachten, Marinus gebeld, hij bleek net in de buurt te rijden .... Radar Love noemen we het vanaf nu. Het hotel was overboekt, maar we kregen een goedmakertje in de vorm van een lekkere fles Prosecco en werden we naar een ander hotel gestuurd in Lochem. Lekker gegeten, nagepraat, Jos zijn GPS ontdekt en voldaan naar bed.

Hellendoorn - Holten

Volgende dag weer verder, treinen en bussen reden nog steeds niet ideaal, dus eerst de auto weer naar Holten en met een taxi terug naar Hellendoorn (€35,00!). Na eerst weer een kopje koffie te voet op pad richting Holten. Geen pleisterplaatsen stond er in de routebeschrijving, dus alle proviand mee in de tassen. De bebouwde kom van Hellendoorn uit en gelijk liepen we in de bossen. Na het uitzichtpunt uitkijkend op de Haarlerberg de routekaart iets te snel omgewisseld en zodoende de weg even kwijt. Eerst de "boswachter" aangehouden maar die stuurde ons de verkeerde kant op. Wat later door behulpzame fietsers weer op het goede pad gebracht. Een prachtig stuk volgde over de Haarlerberg, wat later weer de bossen in. Daar schoot een slang over de pad, dat was even schrikken, die liet zich daarna gewillig fotograferen. Dat kwam goed uit, het thuisfront had ons waarschijnlijk nooit geloofd anders. Daar haalden we ook de "boswachter" weer in, die zei dat hij ons nog had nageroepen, helaas niet gehoord(?). Daarna de Holterberg, van te voren dachten we dat we daar wel moeite mee zouden krijgen maar dat viel gelukkig veel mee. Erg snel daarna liepen we station Holten alweer binnen. Ook dit was weer een mooie etappe, jammer vond ik wel dat er soms eindeloze lange rechte stukken inzaten, maar dat heeft weer het voordeel dat je niet telkens op je kaart hoeft te kijken. Zo zie je maar weer, zoals een Cruijffiaans spreekwoord zegt, "elk nadeel heb z'n voordeel". Die Johan heeft toch maar mooi weer gelijk.

Ommen-Hellendoorn

Dinsdagavond bij "Hart van Nederland" gaf ons aller Piet Paulusma een "dikke 8" voor het wandelweer voor de komende 2 dagen. Dat hadden we mooi voor mekaar, net de komende 2 dagen weer 2 etappes gepland, samen met Carlijn.
De auto eerst geparkeerd bij het hotel in Hellendoorn waar we 's-avonds een overnachting hadden geboekt. Het openbaar vervoer is belabberd te noemen in die regio. Trein- en busverbindingen liepen anders i.v.m. werkzaamheden bij Nijverdal. Het hotel adviseerde ons om bij VVV Hellendoorn te informeren naar de mogelijkheden. Dit was een gouden advies, achteraf bekeken. Regiotaxi's kwamen niet of over minimaal één uur, dat was geen optie. De vriendelijke meneer van het VVV bood aan om ons voor € 15,00 (incl. een kopje koffie) naar Ommen te brengen. Dat sloegen we niet af. Onderweg vertelde hij allerlei wetenswaardigheden over de omgeving, zichzelf, het beroemde plaatselijk duo Nina en Frederik, en zijn vrouw. We hebben gezellig mee gekeuveld en bereikte zo op een zeer prettige manier Station Ommen. Daar weer bij Henk wat gedronken en met een broodje gezond een bodempje gelegd voor de komende paar uur. Toen ........... eindelijk aan de wandel!
Ommen bijna uit een hele rij van ong. 40 nostalgische paardenkoetsen met verklede mensen tegen gekomen. Dat zal wel iets met 5 mei te maken hebben gehad. Iets verderop een verkeersbord met "Pas op, overstekende scharrelkippen" met daarbij een kist met hardgekookte eieren te koop tegen elk aannemelijk bod. Een mooi fotomoment. Wat verderop een prachtig stuk langs rivierarm de "Regge". Die dag achtereenvolgens de Besthmenerberg, de Archemerberg, de Lemelerberg en de Eelerberg "beklommen". Wat discussie gehad over de omschrijving rond de voet van de Archemerberg, zit de voet er nou voor of er achter, het bleek erachter te zitten(?). In het stuk tussen Lemele en Hellendoorn hingen honderden kleine rupsjes (spanners) aan dunne draadjes over de paden, verschillende exemplaren uit onze haren en kleren moeten vangen. Horecagelegenheden langs de route waren er niet meer of gesloten, alleen op het eind bij Camping Eelerberg een kopje koffie kunnen drinken. Maar toch heel voorspoedig, zonder verkeerd te hebben gelopen deze mooie etappe uitgewandeld. Hapje gegeten in het hotel en nog wat gedronken in Hellendoorn en lekker vroeg naar bed.

Hardenberg - Ommen

De zon hoog aan de hemel en heldere blauwe lucht, zo werden we wakker op zondagmorgen. Een zeer uitgebreid ontbijt stond op ons te wachten en ons er lekker aan tegoed gedaan. Afscheid genomen van Greet van het B&B en beloofd dat we haar zouden aanbevelen want het was er echt goed, mooi, schoon en lekker. Eerst de auto naar Ommen gebracht en de trein weer terug naar Hardenberg. Om 10.30 uur begonnen aan de wandeling. Het was gelijk al erg warm en hebben de hele dag in een hemd gewandeld (en de schouders verbrand natuurlijk). Hardenberg uitwandelend kwamen we meteen in de natuur, erg mooi daar. Voordat we echt niks meer tegen kwamen nog bij Minicamping "De Houtekiet" een kop koffie, kruidkoek gegeten en het "Pieserpad" gedaan. Gezellige mensen, leuke hond en Olivier de poes kon het ook goed vinden met de buurkat. Daarna door natuurgebieden en langs weilanden met veel paardenbloemen. Weer een "toetjesbank" tegengekomen in een klein gehucht genaamd Stegeren, lekker even gezeten en onze eigen broodjes gegeten. Een eindje verderop de stuw in de Vecht en de vissentrap bij Junne even bekeken. Het laatste gedeelte van de etappe op weg naar Ommen was het vooral weer door bossen die verdacht veel leken op de Loonse- en Drunense duinen, inclusief de zandverstuivingen. Helaas begonnen er weer enkele blaren te vervelen maar daar was gelukkig weer het station Ommen, waar de auto stond. De stationsrestauratie van Ommen is in particuliere handen en heel gezellig ingericht. Kom je een keer in Ommen, ga eens een kijkje nemen het is de moeite waard. Henk en zijn vrouw heten je van harte welkom, aardige mensen. www.stationommen.com wat gedronken en gegeten en weer terug naar huis.
Erna en Brigit, bedankt voor het gezellige weekend, de kletspraat, de andere praat, de peptalk, we waren er weer eens lekker uit zo. Doen we nog een keer als het aan mij ligt.

Coevorden - Hardenberg

Zaterdag om half 9, samen met Brigit en Erna, vanuit Elshout vertrokken voor weer 2 etappes. Na een lekkere Coevordense soes en een snee krentewegge om 11.30 uur op pad. Na ong 10 min. kwam me de route opeens wel erg bekend voor, wat bleek ..... we waren terug aan het lopen naar Sleen dus liep ik inderdaad op bekend terrein alleen nu zonder sneeuw. Toch maar snel omgedraaid, in de route stond loop rechts af richting postkantoor, ik ging zonder er bij na te denken richting ING-bank rechtdoor. Niet zo slim maar gelukkig snel de juiste route te pakken. Het 1e gedeelte door Coevorden en daarna door polderlandschap. Bij het afwateringskanaal stond tot onze grote verrassing een "toetjesbank". Een particulier initiatief, een picknick-tafel met daarop een koelbox met yoghurt-toetjes à € 0.80, een geldkistje (vastgeschroefd) en volgens de informatie een bewakingscamera aan de brug (haha). Lekkere en gezonde pauze dus waar we ook gebruik van gemaakt hebben. Een wandelgezelschap uit Limburg heeft ons daar op de foto gezet. Verderop in Gramsbergen wat brood gegeten bij Café Bolte een Pieterpadcafé van het eerste uur. Van de eigenaar een kaart gehad als bewijs dat we daar geweest waren. Verder door de Vechtstreek langs, uiteraard, de Vecht en het Engelandse bos Hardenberg binnen gewandeld. Richting station om eerst de auto op te halen in Coevorden. Onze overnachtingsplaats was B&B "aan de Vecht", www.aandevecht.blogspot.com daar lekker gedoucht en later in Hardenberg een hapje gegeten en nog wat gedronken. De eerste dag zat erop, voldaan maar met hier en daar een blaar en wat stijve spieren om 23.30 uur ons bedje in.

Sleen - Coevorden

Om 7.45 uur kwam Mieke iedereen wekken, maar goed ook, vanzelf waren we voorlopig nog niet wakker geworden denk ik. Het had 's-nachts weer 4 cm gesneeuwd. Na een stevig ontbijt van Petra op weg naar Sleen voor de start van de 7e etappe. Afscheid genomen van Mieke, Angelique en de honden, die gingen met de auto alvast terug naar huis. Met z'n vieren op pad naar Coevorden, 21 km verder. Het weer was aanvankelijk zacht het dooide flink naar ons idee. Wat later begon het te miezeren, de poncho maar weer aan. Deze etappe ging grotendeels over verharde wegen met sneeuwloze sporen dus wel goed te doen. Veel van de wegen liepen langs sloten en kanalen waar een verscheidenheid van zwemvogels weer konden genieten van open water. Diverse eenden, reigers, zwanen en aalscholvers hebben we gezien. Via dorpjes genaamd Holsloot, Den Hool en De Haar naar Dalerveen om daar te genieten van ons eerste kopje koffie met een lekker broodje kroket. Toen weer op pad langs een boerderij met ijspegels van minstens 2 meter lang. Even verder toch weer een eindje zwaar lopen over een dijk met een dikke laag wat smeltende sneeuw. Maar dat achter ons gelaten wandelden we voorspoedig Coevorden binnen waar we, door waarschijnlijk de mooiste straten, naar het Centraal Station geloodst werden. Daar de Regiotaxi gebeld en door een enthousiaste chauffeuse, we vermoeden dat ze vroeger op het VVV van Drenthe gewerkt heeft, naar Sleen gebracht. Jammer dat we bij De Deel geen koffie met likeur meer konden krijgen, dan maar een hele fles gekocht door Marina, proost. Toen maar weer de lange reis terug naar huis. Meiden bedankt voor jullie enthousiasme, ik heb er van genoten!

Schoonloo - Sleen

Zaterdag 16 januari was het zover, op pad met schoonzusjes Muskens. Met z'n zessen zijn we begonnen. Marina, Diny, Angelique, Dory, Mieke en ik, en de honden Luna en Norboo. Op weg naar Drenthe zagen we al wel dat het richting het noorden meer gesneeuwd had dan in Brabant. Aangekomen in Schoonloo gestart met een kop koffie en een lekker stuk appeltaart. Daarna de rugzakken voorzien van regenponcho's, broodjes, drinken, chocola en toiletpapier. We wisten al dat er onderweg geen gelegenheden waren waar we konden pauzeren dus alles moest mee in de rugzak. Het eerste gedeelte ging redelijk, af en toe glad, en regelmatig door een dikke laag sneeuw. Via bospaden kwamen we uit op een "graspad" waar een laag sneeuw op lag varierend van 20 cm tot 40 cm. Dit hadden we nog nooit gezien in Nederland. Ploeteren en banjeren geblazen. Dory voorop die voor de rest het spoor uitzette. Helaas blesseerde Luna haar pootje, ze begon wat te hinkepinken. Na de nodige sanitaire pauzes, langs loslopende runderen onze weg verder vervolgd tot Schoonoord. Angelique vond het verstandiger om hier te stoppen en samen met Luna de bus terug te nemen naar Schoonloo. Met z'n vijven verder. Veel bospaden met sneeuw en als we op verharde paden kwamen lag er veel ijs, dus ook dat schoot niet erg op. Het werd al donker maar stoppen kon ook niet in de "Middle of Nowhere", dus gewoon maar doorgaan, en die ree in de schemering hadden we ook voor geen goud willen missen. Om 17.45 uur wandelden we het mooie dorpje Sleen binnen, rechtaf op Café "De Deel". Alleen geopend volgens afspraak stond er op de deur, even aangebeld en gevraagd of we een afspraak konden maken voor over 10 sec. De eigenaar kon er wel om lachen en liet ons gelijk binnen. Lekker koffie/capuchino gedronken met een Sleens likeurtje, dat hadden wel verdiend. Telefonisch contact gezocht met Angelique, die zat op een verlossend telefoontje te wachten in Schoonloo. Allemaal weer herenigd en gegeten bij "De Linde" in Sleen. Toen terug naar Schoonoord voor een overnachting bij Bed & Breakfast "De Kibbelhoeve". Douchen, nog een kopje thee, en lekker naar bed.

Anderen - Schoonloo

De volgende dag naar Schoonloo. Weer mooie natuurgebieden met verrassende klimpartijen en slingerende paden. Prachtige lanen in herfstkleuren, volop genieten dus. Op de kaart stond richting Papenvoort een café op de kaart waar we een kopje koffie hadden gepland. Geen café te vinden, wel een in aanbouw zijnd particulier chaletpark. Zou daar een kantine zijn? We besloten het er op te wagen maar geen kantine maar ............ wel een erg aardig echtpaar die spontaan ons een lekkere bak koffie aanbood die wij met beide handen aangenomen hebben. Ook kwam mevrouw nog met pleisters voor de blaren van Jochem. Lekker gekletst en even uitgerust om aan het laatste stuk naar Schoonloo te beginnen. Via, weer een natuurgebied, Meindersveen naar Schoonloo. Jammer dat de heide niet meer in bloei stond want dat had het plaatje echt afgemaakt. Gezellig sfeertje vonden we allemaal, en zeker nog een keer voor herhaling vatbaar.

Weer in Schoonloo gegeten en terug naar Anderen gereden, deze keer de autosleutel wel bij me. Afscheid genomen van Carlijn en Jochem, en samen met Pauline naar Assen waar we overnacht hebben en de volgende dag naar NK schaatsen in Heerenveen om Floor van den Brandt aan te moedigen die haar debuut ging maken op de 500 meter.

Gasteren - Anderen

Op woensdag 28 oktober weer in Gasteren verder gewandeld met Carlijn, Jochem en Pauline. Eerst nog een lekker broodje in Rolde, het Pannenkoekenhuis was nog steeds gesloten, en op naar Gasteren. Prachtig weer en via een breed zandpad over het Ballooërveld richting Rolde. De hunebedden bekeken en bezeten en via het Spoorwegpad in een lange rechte weg naar Anderen. Gepraat over ............... tsja, vraag dat maar aan Carlijn, iedereen schijnt het er over te hebben als ze op vakantie zijn. Onderweg er al achter gekomen dat de autosleutel van de auto in Anderen in mijn tas zat ........ helaas stond die nog in Gasteren. Sommige dingen moeten eerst verkeerd gaan om ze daarna hopelijk nooit meer te vergeten, van fouten leert men, toch? Dus dan maar met de taxi naar Gasteren om de auto op te halen. Gelijk het logistieke van donderdag, richting Schoonloo, maar geregeld. In Schoonloo gegeten bij Herberg de Loohoeve. Met de auto weer terug naar Anderen voor de overnachting bij Auberge St. Hubert, chique tent daar. Gelukkig konden ze nog twee kamers regelen, ik had de verkeerde dag geboekt, ook de bovenkamer raakt leeg van wandelen geloof ik. Allemaal tevreden zijn bedje in, Jochem had een paar blaren maar die bikkel liep gewoon door.

Noordlaren-Gasteren

Zondag, na een stevig ontbijt en een uur langer slaap, samen met Diny verder gewandeld. Marinus en Mari gingen fietsen, het was prachtig weer. Vanuit Noordlaren een mooie route tussen weilanden en bossen langs de Hondsrug ongemerkt Drenthe binnengewandeld. Over een zandpad genaamd Tranendal richting Midlaren. Het landschap wordt langzaam groener en mooier ook. In Zuidlaren even gesmokkeld met de route, we denken dat er een foutje in het boek staat, Assen moet Annen zijn, maar of dit ook echt zo is? (waarom mannen niet kunnen luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen, flitste er door mijn hoofd) Met behulp van vriendelijke Zuidlaardenaren weer op het goede pad gekomen en ook niet omgelopen, eigenlijk alleen wat tijd kwijt. Via particulier park van Psychiatrisch ziekenhuis Dennenoord, waar de route weer niet helemaal vlekkeloos ging, aangekomen bij Herberg de Drentse Aa in Schipborg. Daar samen met de mannen een hapje gegeten. Via zandpaden, karrensporen, een houten brug en een vlonderpad naar Natuurgebied de Gasterse duinen, langs een hunebed naar Gasteren. In de verte zagen we een Pannekoekenhuis, een mooi plekje om te stoppen vonden wij. Helaas, op zondag gesloten, de mannen waren inmiddels weer met auto richting ons dus dat kwam mooi uit. Geweldig getimed allemaal deze keer. Complimenten mannen.

Groningen-Noordlaren

Deze keer waren het Diny en Mari de Kort die met ons mee zijn gegaan. Om 9.30 uur vanuit Elshout vertrokken naar Haren waar we de auto geparkeerd hebben bij Hotel Mercure, ons overnachtingsadres voor de langste nacht van het jaar. Met de City-bus naar Groningen CS en na een broodje bij de Burger King, daar om 13.45 uur vertrokken voor de etappe 3, Groningen Zuid Laren. En weer ........... in de regen. Maar na een half uur klaarde het op en via een slingerpad tussen de Hoornse plas/Paterswolde Meer en het Willemskanaal genoten van de mooie natuur. Bij het schutssluisje een demonstratie gekregen van de sluiswachter want toevallig was er net een bootje gepasseerd. Vol enthousiasme vertelde hij over het zelf uitgevonden systeem waardoor hij de sluisdeur niet meer handmatig hoefde te laten zakken maar met een draai aan de slinger zwengelde het vanzelf verder. Verder gelopen naar Haren en daar zijn de mannen afgehaakt om ons een eind verder weer met de auto op te pikken. Mooie natuur, zeker in de mooie herfstkleuren en met het zonnetje erdoor een lust voor het oog. In Haren en Glimmen ook onze ogen uitgekeken naar de mooie villa's langs de route. Aangekomen in Noordlaren bij Herberg de Blankehoeve waar de auto stond maar zonder de mannen. Die hadden het plan ons een eindje tegemoet te lopen, maar ze weken even af van de route en net daar hebben we elkaar dus gemist. Tijdens een wijntje even telefonisch contact toen zijn ze toch maar omgedraaid. Lang leve de mobieltjes!