Braamt - (bijna) Millingen a/d Rijn

Met Kees en Adria de uitdaging aangegaan met etappe 3 van deel II, totaal 24 km, van Braamt naar Millingen a/d Rijn. Van te voren al wat geïnformeerd naar het openbaar vervoer, dat bleek niet zo heel erg goed geregeld in die streek dus toen eigenlijk al besloten dat we tot het pontje van Millingen zouden lopen.
Begonnen bij Auberge Graaf Hendrik in Braamt voor een lekker bakske koffie daarna lekker aan de wandel, prachtig weer, de dag kon van te voren al niet meer stuk. Braamt uit lopend al snel op de paden van het Bergher Bos, een mooi bosgebied met smalle paadjes, bergje op en bergje af. Halverwege het Bergher bos was er opeens wegomlegging, daar zijn we niet op ingegaan er was geen werkverkeer te zien, we gokten maar dat we er gewoon door konden en dat lukte. Via een Sms'je van T-mobile kwamen we erachter dat we de Duitse grens over waren en zo kwamen we langs het bloten voeten pad in Hoch Elten terecht. Daar wat gegeten bij het pannenkoekenhuis en weer verder. Eerst naar de Belvedere, voor een prachtig uitzicht over het rijngebied van Duitsland, daarna nog naar de Drususbronnen waar een aardige Duitser zijn kijk op de periode na de Tweede Wereldoorlog vertelde. Ook demonstreerde hij de diepte van de put door er water in te laten vallen, ook wij kregen er (bijna) een kick van. Ook nog even een opmerking gegeven over de info van het Pieterpadboek...... de put echoot niet!
Snel na de afdaling het kleine dorpje Spijk binnen gewandeld en nog wat gedronken bij Café de Smid, een echt dorpscafé, en of we 's-avonds nog even terug wilden komen voor het Duitse Bierfeest, nee dank-je-wel.
Daarna de dijk op langs de Rijn, een mooi uitzicht over de rivier, veel vogels, steenfabrieken maar wel een wat drukke weg helaas. Via Lobith, daarna een stuk over de uiterwaarden en even daarna geëindigd bij Café de Swaenebloem in Tolkamer. Daar genoten van een lekker koud pilske en de taxi terug besteld naar Braamt.
Alle drie de etappe uitgelopen, goed gegaan, gezellig, genieten was het!

Zelhem - Braamt

De volgende morgen lekker ontbeten, Diny besloot te gaan fietsen en Annie ging het weer proberen. Het was prachtig wandelweer, we werden in Zelhem afgezet en uitgezwaaid en wandelden meteen de verkeerde kant uit. Gelukkig kwamen we er al na 300 m achter. Snel omgedraaid en toen de goeie kant op. Via veel zand/graspaden waren we zo ons eerste kaartje door en toen in IJzevoorde even gerust. Wat later via een prachtig bos kwamen we aan bij Kasteel Slangenburg waar we weer even op een bankje gezeten hebben. Contact gezocht met onze achtervolgers en afgesproken bij Het Onland, een café-restaurant langs de route. We werden al eerder gespot door onze achtervolgers en elkaar maar even op de foto gezet. Nog door enkele erg mooie smalle paadjes en langs maïsvelden gewandeld en toen onze verdiende lunch genuttigd bij het Onland. Met Annie ging het nog steeds goed dus ze besloot verder te gaan. We vertrokken weer vrolijk verder, langs de Ettenseweg een grote stier gespot en meteen maar op de foto gezet. Even later werd het opeens erg warm, toen we later op een bank zaten en ik even op mijn kaart keek bleek het daar ook echt Warm te heten, zou dit nou toeval zijn(?), misschien komen we nog wel achter dit mysterie. Nog 3 km te gaan, dat moest toch gaan lukken maar even later op een pad midden in een weiland langs een sloot ging het toch mis. Annie verstapte zich, we hoorden een knak, en daar zat ze. Haar enkel werd gelijk helemaal dik, met met wat water gekoeld en even afgewacht, toen onze "verzorgers" gebeld, die kwamen zo snel mogelijk. We moesten eerst bereikbaar zijn voor de auto, dus toch heel voorzichtig naar de doorgaande weg gelopen. Tegelijkertijd kwam daar nu ook dus letterlijk de bezemwagen aan, Annie erin gezet en de laatste km weer met Diny verder. Ik vond het wel erg sneu voor Annie, het ging zo goed en dan moest ze de laatste km nóg afhaken. Toen we in Braamt aankwamen zat ze al met haar voet omhoog en ijs erop om de zwelling tegen te gaan. Nog even wat gedronken en weer terug naar Brabant.
Iedereen weer bedankt voor de gezelligheid en wie weet, tot een volgende keer tijdens een volgende wandeling, het schijtlijsterpad ofzo.
P.S.: Ik wist niet dat ezels konden hinniken, nou in Gelderland in ieder geval wel.

Vorden - Zelhem

Zaterdag 21 aug. om 8.30 uur vertrokken naar Vorden met Marinus, Rob, Annie, Mari en Diny. Diny had een verstuikte enkel en Annie heeft nog last van haar knie dus we zouden wel zien hoever we kwamen, misschien moesten de mannen wel ingeschakeld worden. De mannen fietsten liever dus het werd afwachten. Met z'n drieën, met goeie moed, op pad vanaf Vorden zo tegen half 12. Via het kasteel, over het monument van Bertje en Toos richting Linde waar we onze eerste pauze adres hadden bij "Het Praothuus", een ouderwets café-restaurant en een begrip voor Pieterpadgangers. Wij zaten zeker al een kwartier te wachten voordat de mannen arriveerden, zo konden ze nog mooi afrekenen, ook voor ons. Verder naar onze tweede stop, de camping in Varssel, onderweg nog even op een bank gerust en langs Huis 't Zelle richting Varssel. Dit bleek een heel klein gehucht te zijn en de camping was niet te vinden. Na wat vragen hier en daar bleek het een naturistencamping te zijn die we ongemerkt voorbij gewandeld waren, deze leek ons niet erg geschikt voor een kopje koffie. Annie kreeg wat meer last van haar knie, dus de mannen gebeld die haar oppikten, samen met Diny verder gelopen. Een bosrijk gedeelte kwam eraan, de volgende stop zou weer een camping zijn aan de rand van Zelhem, Het zonnetje. Diny en ik waren er veel eerder dan gepland, even contact gezocht met de bezemwagens maar die waren nog te ver uit de buurt dus besloten we in overleg verder te wandelen en maar te zien waar we elkaar weer tegen zouden komen. Zo wandelden we via het erf van boerderij Hemink, buurtschap de Vrochte even later het centrum van Zelhem binnen waar een lekker koel drankje op ons stond te wachten. Even uitgerust en naar Hotel de Kruisberg in Doetinchem waar we zouden overnachten. Lekker gegeten in het Hotel, nog een wandeling gemaakt door de tuin van de tegenover gelegen gevangenis en op tijd naar bed.

Laren - Vorden

Marinus besloot om te gaan fietsen, hij heeft ons eerst afgezet in Laren, eerst weer even koffie en weer op weg. Dwars door maïsvelden via buurtschap Groot Dochteren, langs Huize Ross dat geheel gerestaureerd werd, over het Twente kanaal en de Berkel naar het prachtig landgoed Velhorst. Voor het trekpontje en de koepel van Staring zijn we niet omgelopen, die hebben we vanaf een foto bewonderd. Dwars door het landgoed, maar de GPS van Jos wist ons telkens weer te vinden. Een lang recht pad was het, maar lekker onder de bomen want de temperatuur werd weer wat hoger. Langs buitenplaats "Enzerinck" en kasteel "Den Bramel" even pauze bij een café vlak voor Vorden. Contact gezocht met Marinus, en weer was hij op dat moment dichtbij achteraf gezien. Weer wat gedronken en verder naar kasteel "Vorden", het eind van deze etappe en het eind van Deel I dus de volgende keer door met het nieuwe boekje. Marinus, Ans en Jos bedankt, het was weer een geslaagd weekend.

Holten - Laren

Samen met Marinus, Ans en Jos om half 9 vertrokken naar Laren om daar de fiets van Marinus neer te zetten. Daarna naar Holten voor het begin van etappe 12. Eerst een lekker bakske bij Café "de Biester" tegenover het station. Dwars door Holten via het mooie buitengebied richting Laren. Een prachtig pad, tussen bomen door, langs rivier de Schipbeek bracht ons naar het eerste koffie-adres "De Stobbe". Een onbemande pleisterplaats bij een hertenfokkerij bleek het te zijn. Een vriendelijke boer, een schone w.c., maar helaas ... de koffie was op, dan maar een kopje thee. Daarna vrolijk verder via Gerda's laantje (even gezwaaid naar Gerda), bordjes over een meelooppoes (die we niet gezien hebben gelukkig) die we moesten wegjagen. Richting Landgoed Verwolde, bij Huis Verwolde even een pauze voor een broodje. Nog steeds niet verkeerd gelopen zeiden we nog ... maar je moet de dag niet prijzen voor het avond is, want daarna gingen we toch de fout in. De aanwijzing van de dikke boom op een ander pad deed ons de das om. Maar via een ander pad en een vriendelijke mevrouw met hondje Nap (Napoleon, een tekkel natuurlijk) werden we het goeie pad weer opgeholpen. Even later liepen we Laren alweer binnen, even wat gedronken, Marinus op de fiets naar Holten om de auto te halen, en wij te voet naar Lochem naar ons overnachtingshotel. Dat viel tegen, het was verder dan we dachten, Marinus gebeld, hij bleek net in de buurt te rijden .... Radar Love noemen we het vanaf nu. Het hotel was overboekt, maar we kregen een goedmakertje in de vorm van een lekkere fles Prosecco en werden we naar een ander hotel gestuurd in Lochem. Lekker gegeten, nagepraat, Jos zijn GPS ontdekt en voldaan naar bed.

Hellendoorn - Holten

Volgende dag weer verder, treinen en bussen reden nog steeds niet ideaal, dus eerst de auto weer naar Holten en met een taxi terug naar Hellendoorn (€35,00!). Na eerst weer een kopje koffie te voet op pad richting Holten. Geen pleisterplaatsen stond er in de routebeschrijving, dus alle proviand mee in de tassen. De bebouwde kom van Hellendoorn uit en gelijk liepen we in de bossen. Na het uitzichtpunt uitkijkend op de Haarlerberg de routekaart iets te snel omgewisseld en zodoende de weg even kwijt. Eerst de "boswachter" aangehouden maar die stuurde ons de verkeerde kant op. Wat later door behulpzame fietsers weer op het goede pad gebracht. Een prachtig stuk volgde over de Haarlerberg, wat later weer de bossen in. Daar schoot een slang over de pad, dat was even schrikken, die liet zich daarna gewillig fotograferen. Dat kwam goed uit, het thuisfront had ons waarschijnlijk nooit geloofd anders. Daar haalden we ook de "boswachter" weer in, die zei dat hij ons nog had nageroepen, helaas niet gehoord(?). Daarna de Holterberg, van te voren dachten we dat we daar wel moeite mee zouden krijgen maar dat viel gelukkig veel mee. Erg snel daarna liepen we station Holten alweer binnen. Ook dit was weer een mooie etappe, jammer vond ik wel dat er soms eindeloze lange rechte stukken inzaten, maar dat heeft weer het voordeel dat je niet telkens op je kaart hoeft te kijken. Zo zie je maar weer, zoals een Cruijffiaans spreekwoord zegt, "elk nadeel heb z'n voordeel". Die Johan heeft toch maar mooi weer gelijk.

Ommen-Hellendoorn

Dinsdagavond bij "Hart van Nederland" gaf ons aller Piet Paulusma een "dikke 8" voor het wandelweer voor de komende 2 dagen. Dat hadden we mooi voor mekaar, net de komende 2 dagen weer 2 etappes gepland, samen met Carlijn.
De auto eerst geparkeerd bij het hotel in Hellendoorn waar we 's-avonds een overnachting hadden geboekt. Het openbaar vervoer is belabberd te noemen in die regio. Trein- en busverbindingen liepen anders i.v.m. werkzaamheden bij Nijverdal. Het hotel adviseerde ons om bij VVV Hellendoorn te informeren naar de mogelijkheden. Dit was een gouden advies, achteraf bekeken. Regiotaxi's kwamen niet of over minimaal één uur, dat was geen optie. De vriendelijke meneer van het VVV bood aan om ons voor € 15,00 (incl. een kopje koffie) naar Ommen te brengen. Dat sloegen we niet af. Onderweg vertelde hij allerlei wetenswaardigheden over de omgeving, zichzelf, het beroemde plaatselijk duo Nina en Frederik, en zijn vrouw. We hebben gezellig mee gekeuveld en bereikte zo op een zeer prettige manier Station Ommen. Daar weer bij Henk wat gedronken en met een broodje gezond een bodempje gelegd voor de komende paar uur. Toen ........... eindelijk aan de wandel!
Ommen bijna uit een hele rij van ong. 40 nostalgische paardenkoetsen met verklede mensen tegen gekomen. Dat zal wel iets met 5 mei te maken hebben gehad. Iets verderop een verkeersbord met "Pas op, overstekende scharrelkippen" met daarbij een kist met hardgekookte eieren te koop tegen elk aannemelijk bod. Een mooi fotomoment. Wat verderop een prachtig stuk langs rivierarm de "Regge". Die dag achtereenvolgens de Besthmenerberg, de Archemerberg, de Lemelerberg en de Eelerberg "beklommen". Wat discussie gehad over de omschrijving rond de voet van de Archemerberg, zit de voet er nou voor of er achter, het bleek erachter te zitten(?). In het stuk tussen Lemele en Hellendoorn hingen honderden kleine rupsjes (spanners) aan dunne draadjes over de paden, verschillende exemplaren uit onze haren en kleren moeten vangen. Horecagelegenheden langs de route waren er niet meer of gesloten, alleen op het eind bij Camping Eelerberg een kopje koffie kunnen drinken. Maar toch heel voorspoedig, zonder verkeerd te hebben gelopen deze mooie etappe uitgewandeld. Hapje gegeten in het hotel en nog wat gedronken in Hellendoorn en lekker vroeg naar bed.

Hardenberg - Ommen

De zon hoog aan de hemel en heldere blauwe lucht, zo werden we wakker op zondagmorgen. Een zeer uitgebreid ontbijt stond op ons te wachten en ons er lekker aan tegoed gedaan. Afscheid genomen van Greet van het B&B en beloofd dat we haar zouden aanbevelen want het was er echt goed, mooi, schoon en lekker. Eerst de auto naar Ommen gebracht en de trein weer terug naar Hardenberg. Om 10.30 uur begonnen aan de wandeling. Het was gelijk al erg warm en hebben de hele dag in een hemd gewandeld (en de schouders verbrand natuurlijk). Hardenberg uitwandelend kwamen we meteen in de natuur, erg mooi daar. Voordat we echt niks meer tegen kwamen nog bij Minicamping "De Houtekiet" een kop koffie, kruidkoek gegeten en het "Pieserpad" gedaan. Gezellige mensen, leuke hond en Olivier de poes kon het ook goed vinden met de buurkat. Daarna door natuurgebieden en langs weilanden met veel paardenbloemen. Weer een "toetjesbank" tegengekomen in een klein gehucht genaamd Stegeren, lekker even gezeten en onze eigen broodjes gegeten. Een eindje verderop de stuw in de Vecht en de vissentrap bij Junne even bekeken. Het laatste gedeelte van de etappe op weg naar Ommen was het vooral weer door bossen die verdacht veel leken op de Loonse- en Drunense duinen, inclusief de zandverstuivingen. Helaas begonnen er weer enkele blaren te vervelen maar daar was gelukkig weer het station Ommen, waar de auto stond. De stationsrestauratie van Ommen is in particuliere handen en heel gezellig ingericht. Kom je een keer in Ommen, ga eens een kijkje nemen het is de moeite waard. Henk en zijn vrouw heten je van harte welkom, aardige mensen. www.stationommen.com wat gedronken en gegeten en weer terug naar huis.
Erna en Brigit, bedankt voor het gezellige weekend, de kletspraat, de andere praat, de peptalk, we waren er weer eens lekker uit zo. Doen we nog een keer als het aan mij ligt.

Coevorden - Hardenberg

Zaterdag om half 9, samen met Brigit en Erna, vanuit Elshout vertrokken voor weer 2 etappes. Na een lekkere Coevordense soes en een snee krentewegge om 11.30 uur op pad. Na ong 10 min. kwam me de route opeens wel erg bekend voor, wat bleek ..... we waren terug aan het lopen naar Sleen dus liep ik inderdaad op bekend terrein alleen nu zonder sneeuw. Toch maar snel omgedraaid, in de route stond loop rechts af richting postkantoor, ik ging zonder er bij na te denken richting ING-bank rechtdoor. Niet zo slim maar gelukkig snel de juiste route te pakken. Het 1e gedeelte door Coevorden en daarna door polderlandschap. Bij het afwateringskanaal stond tot onze grote verrassing een "toetjesbank". Een particulier initiatief, een picknick-tafel met daarop een koelbox met yoghurt-toetjes à € 0.80, een geldkistje (vastgeschroefd) en volgens de informatie een bewakingscamera aan de brug (haha). Lekkere en gezonde pauze dus waar we ook gebruik van gemaakt hebben. Een wandelgezelschap uit Limburg heeft ons daar op de foto gezet. Verderop in Gramsbergen wat brood gegeten bij Café Bolte een Pieterpadcafé van het eerste uur. Van de eigenaar een kaart gehad als bewijs dat we daar geweest waren. Verder door de Vechtstreek langs, uiteraard, de Vecht en het Engelandse bos Hardenberg binnen gewandeld. Richting station om eerst de auto op te halen in Coevorden. Onze overnachtingsplaats was B&B "aan de Vecht", www.aandevecht.blogspot.com daar lekker gedoucht en later in Hardenberg een hapje gegeten en nog wat gedronken. De eerste dag zat erop, voldaan maar met hier en daar een blaar en wat stijve spieren om 23.30 uur ons bedje in.

Sleen - Coevorden

Om 7.45 uur kwam Mieke iedereen wekken, maar goed ook, vanzelf waren we voorlopig nog niet wakker geworden denk ik. Het had 's-nachts weer 4 cm gesneeuwd. Na een stevig ontbijt van Petra op weg naar Sleen voor de start van de 7e etappe. Afscheid genomen van Mieke, Angelique en de honden, die gingen met de auto alvast terug naar huis. Met z'n vieren op pad naar Coevorden, 21 km verder. Het weer was aanvankelijk zacht het dooide flink naar ons idee. Wat later begon het te miezeren, de poncho maar weer aan. Deze etappe ging grotendeels over verharde wegen met sneeuwloze sporen dus wel goed te doen. Veel van de wegen liepen langs sloten en kanalen waar een verscheidenheid van zwemvogels weer konden genieten van open water. Diverse eenden, reigers, zwanen en aalscholvers hebben we gezien. Via dorpjes genaamd Holsloot, Den Hool en De Haar naar Dalerveen om daar te genieten van ons eerste kopje koffie met een lekker broodje kroket. Toen weer op pad langs een boerderij met ijspegels van minstens 2 meter lang. Even verder toch weer een eindje zwaar lopen over een dijk met een dikke laag wat smeltende sneeuw. Maar dat achter ons gelaten wandelden we voorspoedig Coevorden binnen waar we, door waarschijnlijk de mooiste straten, naar het Centraal Station geloodst werden. Daar de Regiotaxi gebeld en door een enthousiaste chauffeuse, we vermoeden dat ze vroeger op het VVV van Drenthe gewerkt heeft, naar Sleen gebracht. Jammer dat we bij De Deel geen koffie met likeur meer konden krijgen, dan maar een hele fles gekocht door Marina, proost. Toen maar weer de lange reis terug naar huis. Meiden bedankt voor jullie enthousiasme, ik heb er van genoten!

Schoonloo - Sleen

Zaterdag 16 januari was het zover, op pad met schoonzusjes Muskens. Met z'n zessen zijn we begonnen. Marina, Diny, Angelique, Dory, Mieke en ik, en de honden Luna en Norboo. Op weg naar Drenthe zagen we al wel dat het richting het noorden meer gesneeuwd had dan in Brabant. Aangekomen in Schoonloo gestart met een kop koffie en een lekker stuk appeltaart. Daarna de rugzakken voorzien van regenponcho's, broodjes, drinken, chocola en toiletpapier. We wisten al dat er onderweg geen gelegenheden waren waar we konden pauzeren dus alles moest mee in de rugzak. Het eerste gedeelte ging redelijk, af en toe glad, en regelmatig door een dikke laag sneeuw. Via bospaden kwamen we uit op een "graspad" waar een laag sneeuw op lag varierend van 20 cm tot 40 cm. Dit hadden we nog nooit gezien in Nederland. Ploeteren en banjeren geblazen. Dory voorop die voor de rest het spoor uitzette. Helaas blesseerde Luna haar pootje, ze begon wat te hinkepinken. Na de nodige sanitaire pauzes, langs loslopende runderen onze weg verder vervolgd tot Schoonoord. Angelique vond het verstandiger om hier te stoppen en samen met Luna de bus terug te nemen naar Schoonloo. Met z'n vijven verder. Veel bospaden met sneeuw en als we op verharde paden kwamen lag er veel ijs, dus ook dat schoot niet erg op. Het werd al donker maar stoppen kon ook niet in de "Middle of Nowhere", dus gewoon maar doorgaan, en die ree in de schemering hadden we ook voor geen goud willen missen. Om 17.45 uur wandelden we het mooie dorpje Sleen binnen, rechtaf op Café "De Deel". Alleen geopend volgens afspraak stond er op de deur, even aangebeld en gevraagd of we een afspraak konden maken voor over 10 sec. De eigenaar kon er wel om lachen en liet ons gelijk binnen. Lekker koffie/capuchino gedronken met een Sleens likeurtje, dat hadden wel verdiend. Telefonisch contact gezocht met Angelique, die zat op een verlossend telefoontje te wachten in Schoonloo. Allemaal weer herenigd en gegeten bij "De Linde" in Sleen. Toen terug naar Schoonoord voor een overnachting bij Bed & Breakfast "De Kibbelhoeve". Douchen, nog een kopje thee, en lekker naar bed.